|
مقدمه
از نقطه نظر گرم شدن کره زمین و اتمام نا گریز منابع نفتی، گسترش عرضه انرژی های جایگزین برای وسایل نقلیه ضروری می باشد و به دلیل توسعه پیل سوختی پلیمری، هیدر.ژن امیدوار کننده ترین گزینه به نظر می رسد.به هر حال،اگرچه فناوری پیل سوختی،مسیرپیشرفت خود به سوی تجاری شدن را به همواری طی می کند، اما هنوز روش مطلوبی برای ذخیره سازی هیدروژن در خودرو ارایه نشده است.وزارت انرژی ایالات متحده، اقداماتی را برای تدوین آنچه یک
فناوری برای توزیع نیاز دارد، عهده دار شده است.این سازمان یکسری از اهداف را بنیان گذاری کرده است که به شرح زیر است:
1) دست یابی به چگالی انرژی وزنی،2 کیلووات ساعت بر کیلوگرم و دانسیته انرژی حجمی،1.5 کیلووات ساعت بر لیتر
2) دست یابی به ظرفیت ذخیره سازی هیدروژن 6درصد وزنی نسبت به یک سیستم مبنا
3)دست یابی به دمای عملیاتی -300c تا500c
4) امکان سوخت گیری در کمتر از 5 دقیقه و سرعت سوخت گیری 1.5 کیلوگرم هیدروژن در دقیقه
5) امکان بازیافت 90 درصد هیدروژن
6) تولید هر کیلووات ساعت (فقط برای ماده ذخیره شده) به ازای 5 دلار امریکا
موارد دو،سه و چهار از مهمترین این اهداف می باشند.
در حال حاضر چهار روش برای ذخیره سازی هیدروژن وجود دارد؛هیدروژن مایع، هیدروژن تحت فشاربالا، ذخیره سازی هیدریدهای جامد(همچون هیدریدهای شیمیایی) و جذب مولکولی هیدروژن روی بستر متخلخل.
دو روش اول به مرحله نیمه صنعتی رسیده اند،در صورتی که برای دو روش آخر،هنوز راه زیادی برای توسعه بیشتر و انتخاب سیستم بهینه وجود دارد.
ذخیره سازی هیدروژن مایع و هیدروژن تحت فشار بالا
روش هیدروژن مایع به چگلی جریان ذخیره سازی وزنی 100 درصد منجر می شود که البته با در نظر گرفتن جرم مخزن، این مقدار به 10 درصد وزنی کاهش می یابد.با این وجود،دو ضعف عمده در این روش وجود دارد که اول وجود یک نرخ تبخیر گریزناپذیر است که در حال حاضر حدود 1 درصد در روز می باشد و دوم اتلاف انرژی اجتناب ناپذیر به خاطر فرآیند سرمایش، حتی در واحدهای صنعتی بزرگ می باشد که مقدار آن 30 درصد انرژی حاصل از سوختن هیدروژن است.
راهکار دوم، ذخیره سازی هیدروژن در فشارهای بالاست. در یک سیلندر معمولی از جنس استیل،چگالی وزنی هیدروژن در حدود 10 درصد می باشد. اخیرا با توسعه رزین با الیاف تقویت شده،فشار 700 بار هم دست یافتنی شده است که تقریبا نصف چگالی هیدروژن مایع را ایجاد می کند. اتوبوس های هیدروژنی CUTE که به تازگی در لندن به کار گرفته شده اند از سیلندرهای استیل هیدروژن در هیدروژن در فشار150 بار استفاده می کنند.به هر حال تولیدکنندگان هنوز نگران ایمنی سیلندرهای پرفشار کنونی هستند.
مخازن هیدرید فلزی
در مخازن هیدرید فلزی، مولکول هیدروژن در سطح فلز به اتم می شکند،سپس به فرم اتمی وارد شبکه کریستالی فلزی شده، درون فلز نفوذ می کند، مابین فضاهای خالی پرش کرده و نهایتا یک فلز هیدرید با زیر شبکه کم و بیش منظم هیدروژنی تشکیل می دهد. اگر شبکه بین فلزی، ترازهای الکترونی d یا f در سطح فرمی (Fermi) داشته باشد،الکترون ترازs هیدروژن می تواند وارد ناحیه رسانایی شده و پروتون آزاد غربال شده توسط الکترونهای سطح فرمی، می تواند به راحتی درون شبکه جابجا شود.
هیدریدهای بین فلزی یا دوگانه یا بسیار پایدار هستند یا بسیار ناپایدار، اما تعدادی از آنها فشار تعادلی هیدروژنی برابر با یک باررا در دمای محیط نشان داده اند.مصداق اولیه چنین سیستمی،هیدرید نیکل لانتانوم (LaNi5H6) است. هیدرید نیکل لانتانیوم برای باتری قابل استفاده نیست، زیرا شبکه کریستالی،پس از چند سیکل تولید هیدروژن تکه تکه می شود. اما در سالهای اخیر به خصوص در ژاپن یک سری ترکیبات AB5 بر مبنای این سیستم ابداع شده اند.باتری هایی که از این ترکیبات ساخته می شوندبه باتری های هیدرید فلز-کادمیم شده اند. این باطری ها به خاطر ماهیتشان باید متناوبا به مدت یک شبانه روز شارژ شوند؛گذشته از این،ترکیبات AB5 تنها توانایی تولید یک درصد جرمی هیدروژن را دارند،بنابراین این باطری ها نمیتوانند جایگزین طولانی مدت بنزین یا سوخت دیزل شود.
در قسمت بعد به بررسی مشکلات این ترکیبات و همچنین معرفی چندین سیستم دیگر که در ذخیره سازی هیدروژن کاربرد یافته اند می پردازیم.
|